Άγγελος Παπαδημητρίου: «Ακόμα και τώρα στα 65 μου αισθάνομαι νόθος στην τέχνη»

0
2


«Στα 18 μου έλεγα ότι θα αποτύχω τελείως. Ημουν σίγουρος. Σκεφτόμουν ότι αν πεθάνουν οι γονείς μου τουλάχιστον δεν θα δουν το χάλι μου. Ευτυχώς οι γονείς μου έζησαν και χάρηκαν μαζί μου. Βέβαια ο κίνδυνος της αποτυχίας ελλοχεύει πάντα και όταν μεγαλώνεις γίνεται κατάντια που καιροφυλαχτεί. Γιατί η τέχνη δεν ξέρεις πού θα σε οδηγήσει.

Από τον Νίκο Καραθάνο έμαθα τι σημαίνει θέατρο. Δεν μου ήταν εύκολο να μαθαίνω από έναν μικρότερο

Τι ήθελα να γίνω; Δεν είχα ποτέ καμιά επιθυμία, τίποτα. Στο σπίτι μου, αυτοί οι ευγενείς άνθρωποι, με άφηναν να μην κάνω τίποτα. Ελεγαν ότι όπου και να τον ρίξεις τον Αγγελο, θα σταθεί όρθιος. Αυτό το άκουγα από μικρός… Κάνε ότι θέλεις, μου έλεγαν. Με υποστήριζαν. Νομίζω ότι στα 18 μου ήμουν ένα κουτό παιδί, λίγο βλαξ, άργησα και να μεγαλώσω, αλλά χαριτωμένος, χωρίς μέλλον.

Ημουν αγαπητός, αλλά θαμπός. Δεν ήμουν πρωταγωνιστής στην τάξη. Μετά πήγα στρατό. Εμεινα τριάντα μήνες. Ολοι οι άλλοι, με κάποιες δικαιολογίες, έφευγαν από τον στρατό. Εγώ, όχι. Ντρεπόμουν. Από ντροπή, και όχι από πίεση, από ντροπή στους άλλους, έμεινα τριάντα μήνες».

Αφήσετε ένα σχόλιο

Please enter your comment!
Please enter your name here